گزارش در مورد همیاران

از پله­های زیرزمین که پایین می­روم همهمه و خنده­های زنانه نشان از حضور جمعی پرشور و انگیزه دارد. نزدیکتر که می­شوم بوی خوش آش­رشته می­پیچد. بیشترشان در آستانه میانسالی هستند و فرزندانشان را به خانه بخت فرستادند و وقت آزادشان زیاد شده است. جمع­شان به ۳۰ تا ۴۰ نفر می­رسد و خود را بانوان همیار موسسه نیکوکاری مهرطه می­دانند. بعضی هایشان دور میز بزرگ نشسته اند و شوید پاک می­کنند، بعضی­هایشان پشت اجاق پیاز داغ آماده می­کنند. یکی­شان دارد حساب کتاب می­کند و حق عضویت می­گیرد از بقیه و آن یکی دارد ظرف ها را می­شورد. کلاه­های یکبار مصرف و پیشبند زرد رنگ کارشان را جدی­تر می­کرد.

خودم را معرفی می­کنم و ازشان می­خواهم که کمی از این تجربه دورهمی یک­شنبه هایشان بگویند. یکی شان در حالی که دارد سبزی­های شسته شده را روی پارچه سفید پهن می­کند، می­گوید که سالهاست که در جمع بانوان همیار به موسسه مهرطه کمک می­کند. و این همکاری داوطلبانه حس خوبی به او میدهد. دوستان تازه­ای پیدا کرده و در کنارشان تلاش می­کند کمکی به دختران نیازمند سرپرست داشته باشد. او می­گوید حالا که فرزندانش پی زندگی خودشان رفته اند و خیالش از بابت آنها راحت است، به جای اینکه در خانه بماند به این جمع پیوسته و در فعالیت­های خیریه مشارکت دارد.

یکی دیگر از بانوان جمع می­گوید که اینجا تجربیاتشان را به اشتراک می­گذارند و می­توانند برای هر مساله­ای با دیگران مشورت کنند.

می­گوید علاوه بر فروش محصولاتشان مثل مربا و ترشی و سبزی خشک و پیازداغ یکی از فعالیت­های دیگرشان برگزاری بازارچه به نفع بچه های مهرطه ست و آنها را مثل فرزندان خود دوست دارد.

یک دیگر از بانوان در حالی که آبکش سفیدی پر از سبزی شسته شده در دستانش هست، با خنده پیش می­آید و می­گوید: دلمه بانوان همیار مهرطه حرف ندارد و هر کی از مهرطه دلمه بخرد مشتری­اش می­شود.

 

یکشنبه ها در ساختمان موسسه نیکوکاری مهرطه بوی خوش غذا و سروصدا می پیچد. وقتی به طبقه پایین می رویم با آشپزخانه ای مجهز روبه رو می شویم که جمعی از زنان هم دور میزی با شادی وخنده مشغول سبزی پاک کردن و عده ای دیگر سرگرم غذا پختن هستند . همه ی را آماده می کنند. این گروه فعال که همیاران نام دارد ، شامل جمعی اززنانی است که از وظیفه مادری خود بازنشسته شده و برای آن که در خانه تنها نباشند و از تمام توانایی آن ها استفاده شود به این گروه پیوسته اند . البته در این گروه دختران و زنان جوان نیز حضور دارند که به عقیده ی خود برای مفید بودن و رسیدن به آرامش با این جمع صمیمی فعالیت می کنند. درهمیاران هر فردی وظیفه ای برعهده دارد که آن را با صبرو حوصله انجام می دهد . زنان جوان  همیار بیشتر به کارهای اطلاع رسانی و تبلیغات مشغول هستند و در کنار آن ها افراد دیگر غذاهای متنوع آماده کرده ، پیاز سرخ می کنند و یا مشغول سبزی پاک کردن و خشک کردن آن هستند. همیاران این غذا ها ، سبزی ها ، ترشی ها و… را فروخته و با درآمد حاصل از آن از دختران تحت پوشش موسسه حمایت می کنند. هنگامی که با قدیمی های همیار صحبت می کنم متوجه میشوم که هدف آنها در کنار حمایت و خوشحال کردن کودکان ، کمک برای به آرامش رسیدن خود و مفید بودن است.