گزارش در مورد همیاران

از پله­‌های زیرزمین که پایین می‌­روم همهمه و خنده­‌های زنانه، نشان از حضور جمعی پرشور و پرانگیزه دارد. نزدیکتر که می­‌شوم بوی خوش آش­‌رشته در فضا می­‌پیچد. بیشترشان در آستانه میانسالی هستند، فرزندانشان را به خانه بخت فرستاده‌اند و وقت آزادشان زیاد است. جمع­شان به ۳۰ تا ۴۰ نفر می­‌رسد و خود را بانوان همیار موسسه نیکوکاری مهرطه می‌نامند. بعضی‌هایشان دور میز بزرگی نشسته‌اند و شوید پاک می­کنند، بعضی­ پشت اجاق پیاز داغ می­‌کنند. یکی­ دارد حساب کتاب می­‌کند و ار بقیه حق عضویت می­گیرد  و آن یکی دارد ظرف ها را می‌­شورد. کلاه­‌های یکبار مصرف و پیشبند زرد رنگ، کارشان را جدی­‌تر می­‌کند.

خودم را معرفی می­‌کنم و  می‌­خواهم که کمی از این تجربه دورهمی یک­شنبه‌هایشان بگویند. یکی‌شان در حالی که دارد سبزی­‌های شسته شده را روی پارچه سفید پهن می­‌کند، می­‌گوید که سال‌هاست که در جمع بانوان همیار به موسسه مهرطه کمک می‌­کند و این همکاری داوطلبانه حس خوبی به او می‌دهد. دوستان تازه­‌ای پیدا کرده و در کنارشان تلاش می‌­کند کمکی به دختران نیازمند سرپرست داشته باشد. او می­گوید حالا که فرزندانش پی زندگی خودشان رفته‌‌اند و خیالش از بابت آن‌ها راحت است، به جای اینکه در خانه بماند به این جمع پیوسته و در فعالیت­‌های خیریه مشارکت دارد.

یکی دیگر از بانوان جمع می‌­گوید که اینجا تجربیاتشان را به اشتراک می­‌گذارند و می‌­تواند برای هر مساله­‌ای با دیگران مشورت کند. می­‌گوید که علاوه بر فروش محصولاتشان مثل مربا و ترشی و سبزی خشک و پیازداغ یکی از فعالیت‌­های دیگر آن‌ها برگزاری بازارچه به نفع بچه های مهرطه است و آن‌ها را مثل فرزندان خود دوست دارد.

یک دیگر از بانوان در حالی که آبکش سفیدی پر از سبزی شسته شده در دستانش هست، با خنده پیش می‌­آید و می­‌گوید: دلمه بانوان همیار مهرطه حرف ندارد و هر کی از مهرطه دلمه بخرد مشتری‌­اش می­‌شود.

یکشنبه‌ها در ساختمان موسسه نیکوکاری مهرطه بوی خوش غذا و سروصدا می‌پیچد. وقتی به طبقه پایین می‌رویم با آشپزخانه‌ای مجهز روبه‌رو می‌شویم که جمعی از زنان دور میزی با شادی وخنده مشغول سبزی پاک کردن و سرگرم غذا پختن هستند. این گروه فعال که همیاران نام دارد، شامل جمعی از زنان است که از  مادری خود بازنشسته شده و برای آن که در خانه تنها نباشند و از تمام توانایی خود استفاده کنند به این گروه پیوسته‌اند . البته در این گروه دختران و زنان جوان نیز حضور دارند و با این جمع صمیمی فعالیت می‌کنند. درهمیاران هر فردی وظیفه‌ای برعهده دارد که آن را با صبر و حوصله انجام می‌دهد . زنان جوان همیار بیشتر به کارهای اطلاع‌رسانی و تبلیغات مشغول هستند و در کنارشان بقیه غذا آماده کرده ، پیاز سرخ می کنند و یا مشغول سبزی پاک کردن و خشک کردن آن هستند. همیاران، این غذاها، سبزی ها، ترشی ها و… را فروخته و با درآمد حاصل از آن از دختران تحت پوشش موسسه حمایت می‌کنند. هنگامی که با قدیمی‌های همیار صحبت می‌کنم، متوجه می‎شوم که هدف آن‌ها در کنار حمایت و خوشحال کردن کودکان ، کمک برای به آرامش رسیدن خود و مفید بودن هم هست.